اشاعتیں

باب ڪافر گر ( سنڌ سونهاري )

شيخ اياز اياز  جي ڪتابن جا اقتناسات مون گهڻان ڏٺا آھن هو پاڻ کي کلم کلا ڪافر ۽ خداوند تعالي و تقدس جي وجود جو منڪر چوي ٿو اياز اينڊ پارٽي پنهنجي تحريرن ۾ ڪنهن به مذھبي اصطلاحي اکر لکڻ کان گهڻون ڪئو ڪندا آھن برخلاف ان جي اياز جو هم پياله هم نواله همدم همقدم همراز ۽ هم نوا دوست جي ايم پنهنجي تحريرن ۾ ڪٿي ته خدا جو انڪار به ڪري ٿو ڪٿي ته اهو به تاثر ڏي ٿو ته خدا آھي اگر چه هن جي زعم ۾ خداوند تعالي خالق ۽ مالڪ ناهي دنيا قانون ارتقا مطابق پاڻھي ٺهي راس ٿي خداوند تعالي کي دنيا ۾ ڪو به اختيار ناهي خير شر نفعو نقصان ڪنهن کي به پهچي ٿو بطور ايڪسڊنٽ يا اتفاقي حادثه جي پهچي ٿو خدا جي طرفان نه ڀلا اينهين آھي ته پوء آخر خدا ڇو آھي ۽ ڇا لاء آھي ۽ اهڙي جي ايم جي جڙتو ۽ مزعومه بي پهچ ۽ بيوس ۽ بي دست وپا ۽ باطل خداجي هئڻ مان فائدو ڪهڙو؟ انهيء سڌي اڻ سڌي انڪار جي باوجود هو ميسڙو ميسڙو ٿي مسلمانن کي ويجهو اچي رب جي هئڻ جو سر الاپي ٿو ۽ ڪڏھن ڪڏھن مشيت ايزدي ۽ حقيقت محمدي جهڙا اکر لکيو وجهي انهيء بڄآپڙائي جو مطلب هي ته اياز محض ڪافر آھي جي ايم ٺلهو ڪافر نه پر ڪافر گر به آھي هو پنهنجي وقت جو خناس آھي...

باب راجا ڏاهر ( سنڌ سونهاري )

تصویر
غورطلب امر هي آھي ته هڪ ظالم جابر سفاڪ انسان ذات جو قاتل شرابي عياش رنڊي باز رنگيلو ڊڪٽيٽر يعني راجا ڏاهر اڄوڪن الحاد پرستن نه نه ترقي پسندن کي ڇو اچي ايڏو وڻيو آھي جو هن جون صفتون بيان ڪريو مريو ٿا پون هن ۾ اوها ڪهڙي خوبي هئي جنهن ڪري هو اڄوڪن ملحدن محبوب بنجي ويو آھي اسان تاريخي ڪتابن جي روشني ۾ ڏاهر کي خوب ڦلهوري ڏٺو ته بُڇڙائن اونداهين کان سواء هن ۾ ڪنهن چڱائي جو ڪو معمولي چمڪاٽ به نظر نه آئي اسان تي اهو واضع ٿيو ته ملحدن وٽ راجا ڏاهر جو محبوب هجڻ سبب سندس هڪ ئي خوبي آھي اُھا هي آھي ته راجا ڏاهر پنهنجي سڳي ڀيڻ سان شادي ڪئي انهيء مان الحاد پرستن انومان ڪڍيو انومان ته ڇا پر اذعان ۽ القان جي حد کي پهتا ته هو لا مذھب هو هندو مذھب کي مڃيندڙ ھجي ها ته ظاهر ظھور ڀيڻ سان شادي نه ڪري ها. هنن پنهنجي لامذهبيت واري مذھب لاء معيار صداقت اهوئي ٺهرايو آھي ماءُ ڀيڻ ڌيء انهن مان جيڪا به سندس قبضي ۾ ھجي انھيء سان پارٽي وارن جي روبرو ۽ اکين اڳيان اچي منهن ڪارو ڪري ته اهو واقعي مذھب کان آزاد سچو ڪميونسٽ ۽ سچو ترقي پسند آھي راجا ڏاهر انهيء امتحان ۾ انهن جي اڳيان سچو سون دهريو ۽ سچو لا مذھب ثاب...

باب محسن ڪش ( سنڌ سونهاري )

ڪتو به جنهن جو کائي تنهنجو ڳائي پر انسان ٿي ڪري کائي پوء نه مڃي انهي انسان جي اڏوهي کاڌل سرو لڳل کان به ڪا وڌيڪ ذليل فطرت آھي پوء چئبو ته اهو انسان ڪمينائي ۾ ڪتي کان به ڪي رتيون ڪسر آھي پوء چئبو ته هو ٻن پڇن وارو ڪتو آھي يعني هڪڙي پڇ واري ڪتي کان وڌيڪ سنڌ جي سياسي پيرن ۽ سياسي سيدن کي رب پاڪ اڃان به وڌيڪ عظمتون ۽ رفعتون نصيب فرمائي سنڌ جو ڪوبه منصف مزاج پير يا سيد ايهين هرگز نه چئي سگهندو ته سندن وڏن ڪمايون ڌنڌا ڪري ملڪيت ٺاهي يا واپار وڙا ڪري مايا ميڙيائون يا بليڪ مارڪيٽ يا سمگلنگ مان ڌن ڌڻي ٿيا يا رشوتن مان سندن اڳيان رپين جون راهون ٺهي راس ٿيون بلڪ حقيقت هيء اهي ته انهن بزرگن جا عملي ۽ روحاني ڪمالات عرب ملڪن ۾ ايڏي آب وتاب سان چمڪيا جو انهن جو عڪس ۽ اُھاء ۽ هنن جي خوشبو جو عطر بيز هڳاء اڍائن هزارن جي ڏورانهين پنڌ تان سنڌ ۾ چٽو ڏسجڻ ۽ شامه نواز ٿيڻ لڳو قدر شناس سنڌين انهن گران مايه گوهرن کي ڪن حيلن وسيلن سان سنڌ ۾ آندو ۽ انهن کي وڏيون جائدادون ۽ جاگيرون ڏئي سنڌ ۾ رهائي وهاري انهن هيرن کي سنڌ جي تاج تي هميشه لاء جڙي ڇڏيو سنڌ وارن انهن کي ڇو آندو؟ انهيء ڪري ته سنڌ وارا مسلمان ٿي چڪا هئ...

باب سرويچ يا سنڌ ويچ ( سنڌ سونهاري )

هوشوشو شيدي دو دو سومرو دريا خان دل سنڌ جا اوهي جانباز سرويچ وفادار فداڪار ۽ سپوٽ فرزند هئا جن جيجل سنڌ تان کلي ڪڏي سر گهوريا دشمن جي دولت هنن جو هنيون ته هرکايو جيستائين سندن سسي ۾ ساه هو تيستائين ڌارين کي سنڌ ۾ راڄ ڪرڻ نه ڏنون مئي کان پوء ميار ڪانهي اول الذڪر کان سواء پوين ٻن توڻي جو ڪاهيندڙ غنيم مسلمان هئا ته به تادم زيست هنن کي سنڌ ۾ سک جو ساه کڻڻ نه ڏنائون. افسوس هزار افسوس ته اهڙن سورهيه سرويچن جي وارثائي جي دعويٰ اهي سنڌ ويچ غدار ڪن ٿا جن سنڌ جو هڏ چم واڻين وٽ ويچيو آھي جيڪي سنڌ واسين کي پاڻ ۾ وڙھائي جيجل سنڌ جي ٻچاپيھ ڪري اهو ڪافر دشمن سنڌ تي مسلط ڪرڻ گهرن ٿا جنهن جهڙو خونخوار ۽ خون آشام ظالم سڄي روئي زمين تي نه ٿيو نه ٿيندو جنهن پنهنجي رعيتي مسلمانن تي ايڏا ته ظلم ڪيا جو ڪوبه انسان ڪنهن پاڻ جهڙي انسان تي ڪري نٿو سگهي به لحاظ اخلاق ۽ انسانيت جي تنزل جي اوڙاه ۾ ڪريل پر پاڻ کي ترقي پسند سڏائڻ وارا سانڃاھ ادب ۽ انسانيت کان مطلق عاري پر پاڻ کي اديب چوائيندڙ حقيقيت ۾ سنڌ جي ٻچي ٻچي جا ويري پر پاڻ کي سنڌ جا گهڻگهڙا ظاهر ڪندڙ ڀارت جا پگهار دار ۽ ايجنٽ ۽ جاسوس سنڌ جا نمڪ حرام سنڌ کي ڦ...

باب کوجنا ( سنڌ سونهاري )

نمازون حج زڪواتون ۽ ٻيا ڪل اسلامي احڪام ۽ شعائر اسلام خراب آھن زمانئه جاهليت جون فرسوده رسمون آھن دليل ڪهڙو؟ دليل اهو ته مون کوجنا ڪئي مونکي ايهين معلوم ٿيو تو ڪهڙن ذريعن يا ڪهڙن ڪتابن مان کوجنا ڪئي ۽ کوجنا ڪرڻ بعد توکي ڪهڙا ثبوت يا ڪتابن جا ڪهڙا حوالا هٿ آيا انهيء جي جواب ۾. لب از گفتن چنان بستم کہ گوئی دھن بر چھرہ زخمی بودو بدشد انهيء جهڙو جواب. نماز خراب ڇو ڀلا؟ چئي ٿو مون کوجنا ڪئي. حج ڇاجي ڪري خراب؟ چئي ٿو مون کوجنا ڪئي منهيات اسلاميه ڪوڙ زنا چوري ڦرمار خونريزي وياج شراب خنزير اهي سڀ تمام سٺيون خصالتون آھن ڇاجي ڪري؟ چئي ٿو مون کوجنا ڪئي. ٻيڙيء ٻڏا اهو ته چئو ته کوجنا مان توکي هي هي مواد هٿ مطلب ته رسوائي عالم ڪتاب جيئن ڏٺو آ مون جو مرڪزي نقطو جنهن جي چوڌاري ڪتاب جي سڄي پرڪار گردش ڪري رهي آھي سو اهوئي کوجنا جو لفظ آھي ٻيو مڙئي هيچ جيڪڏھن کوجنا جو لفظ ڪو اهڙو جادو جو اکر آھي جنهنکي جنهن به چڱائي سان لاڳو ڪيو وڃي ٿو سا في الفور پنهنجي ماهيت بدلائي بڇڙائي ٿيو ٿي پوي ۽ جنهن بڇڙائي سان کوجنا جو اکر چسپان ٿو ڪجي سا بدلجيو چڱائي بنجيو ٿي وڃي. جيڪڏھن ايهين آھي ته پوء اسين بصدالحاح عرضگذار...

باب تيز لهجو ( سنڌ سونهاري )

بحث ۽ مناظري ۾ واقعي لهجو نرم زبان مٺي ۽ شائسته استعمال هئڻ گهرجي اهو ڪير نٿو ڄاڻي ته ڇڙٻتا ۽ ديون ڏيڻ ۽ دهمان ڪرڻ في الحقيقت مناظره جي حد اورانگي مناقشه مڪابره ۽ مصادره جي دائري ۾ ٽپي پوڻ آھي کانڌ ۽ کمت ڀلي آھي صبر وڏي وٿ آھي ويري وڌيو پيو لڳي ته به عقلمند تي گفتگو واري آئين انسانيت جي نگهداشت واجب آھي پنهنجي ميس مارڻ ماڻهون جي ماڻھوپي جي مٿاهين منزل آھي اهو سڀ ڪجھ درست پر سو تڏھن جڏھن ڪو خود اسان کي ڳالهائي اسان کي شخن ڪڍي اسان جي حق ۾ گٿا الفاظ ڪتب آڻي ته پوء اسين اخلاق رواداري بلند حوصلگي ۽ وصيع القلبي کان ڪم وٺي زهر جو ڍڪ ڀري سڀ ڪجھ سهي هن جي اسان کي کارايل ايريي جي عيوض اسين هنکي ماکي چٽايون ۽ ٽوھ جي عيوض هنکي سنڌڙي انب يا سال جو گدرو هٿ ۾ ڏيون. هتي ته ڳالھ ئي اور آھي هو اسان کي نٿو چوي اسان جي محبوب مذھب تي تهذيب ۽ اخلاق کان ڪريل حملا ٿو ڪري چوندا آھن ته گار جهيڙي جو منڊ آھي اوهي گاريون به جيڪڏھن اسان مسلمانن کي ڏي هاته کڻي چئون ته پنهنجو وات پيو وڃائي سو ڀلي پيو وڃائي گڏھ آھي سو گونهن پيو ڦلوري ته ڀلي پيو ڦلوري هاڻي ٺھيو ڪتي جي چٽڻ سان ڪو دريا ڪونه ٿو ڪنون ٿئي ماٺڙي ڪري کڻي ويه...

باب هي ڏسو چڱمڙسي ( سنڌ سونهاري )

ڪتاب جيئن ڏٺو آ مون صفحو نمبر 110 ۾ سن جي سانڊي جيڪا دڦ دڦي آھي انهيء جو حاصل مقصد هي آھي ته ڪعبو مندر آھي ۽ حجر اسود ڪنهن مورتي جو ناپاڪ عضوو نعوذباالله من شرذالڪ اللئيم الرجيم. تفو برتو اي مرد نادان تفو ڪائنات جي ذري ذري جون ڦٽڪارون تنهنجي مردار منهن تي نازل ٿين. ٻڌڪعبو شريف پهرين حضرت آدم عليه السلام بنايو اٽڪل ٻه هزار سال پوء حضرت ابراهيم عليه الصلواۃ و السلام ساڳين بنيادن تي ڪعبي شريف جي ڊٺل عمارت ازسر نو تعمير فرمائي حضرت آدم عليه السلام دنيا جو پهريون انسان ۽ پهريون پيغمبر هو انهي وقت ۾ مندر ۽ بتن جو سوال ئي نٿو پيدا ٿئي. حضرت ابراهيم عليه الصلواۃ و السلام اهو موحد هو جنهن جي بتن سان دشمني ۽ بت شڪني سبب وقت جو بادشاه ۽ سڄي قوم ۽ خود سندس مربي ۽ محسن چاچو آذر انهيء حد تائين دشمن ۽ سرجا ويري ٿي بيٺا جو پهرين ته جبل هيٺيان آڙاه ٻاري جبل جي چوٽي تان کيس منجنيق جي ذريعي آڙاه ۾ اڇلايون جڏھن رب رحمان کيس بچايو ۽ هنن جي اها تدبير ناڪام رهي تڏھن کيس ملڪ بدر ڪيو ويو. حضرت ابراهيم عليه الصلواۃ و السلام تي بت پرستي جي تهمت لڳائڻ محض حماقت جهالت خباثت شرارت ۽ عداوت ۾ انڌائي جي حد کي پهچڻ جو ...